Porady

PORADY

KĄCIK PORAD DOŚWIADCZONEGO TRESERA

Jak szybko można nauczyć psa chodzenia przy nodze bez smyczy w ruchu ulicznym?

Co niektórzy właściciele psów mówią, że jest to niemożliwe do zrobienia z ich psami. Jest to nieprawda. Można to zrobić z każdym psem w każdym wieku w przeciągu jednego miesiąca. Oczywiście żeby to zrobić skutecznie musimy spełnić odpowiednie warunki. Najważniejszym warunkiem nie jest wcale konsekwencja i systematyczność lecz satysfakcja. Z reguły ludzie mają ten stan emocjonalny gdy ich psy są piękne lub potrafią się wykazać posłuszeństwem lub zręcznością w porównaniu z innymi psami. Pierwsza pobudka jest najczęstszą ale mało trwałą, natomiast druga jest bardziej rzetelna, stabilna i długotrwała. Uważam, że psy poprzez swoją empatyczność najbardziej lubią ze stanów naszego ducha satysfakcje. I w tym stanie najlepiej działają.

A teraz do rzeczy, gdy nasz pies lubi nasze towarzystwo, wystarczy stosować się do motto firmy Happy Paw Dog Training : “Wszystko to co robimy często z naszymi psami, staje się nawykiem, a nawyk po latach jest szczęściem“.

  1. Przed wyjściem na spacer z psem musimy opracować plan i wytyczyć trasę. Chodzi o to żeby wyznaczyć miejsce gdzie pies może swobodnie i bezpiecznie się wybiegać i powęszyć, czyli przejść w jego świat. Nadajemy wtedy komendę “przerwa – biegaj” (lub podobną). W tym czasie psy z reguły załatwiają potrzeby fizjologiczne, oznaczając w ten sposób teren. Jest to wyraźny przekaz dla innych psów.
  2. W pierwszym etapie to miejsce powinno znajdować się blisko domu, a czas tej przerwy nie dłuższy jak 5 minut. Zalecana jest w tym czasie zabawa z piłeczką.
  3. Wyjście z domu powinno być spokojne, pies przy lewej nodze, a jego klatka piersiowa na wysokości naszej nogi. Smycz nie może być napięta. I nadajemy wtedy komendę “noga” lub “równaj noga”
  4. unikamy w początkowej fazie chodzenia przy ścianach, narożnikach, słupkach i drzewach. Ponieważ te miejsca to skarbnika wiedzy dla naszego psa, jaka suczka ma cieczkę, jaki samiec jest najlepszy w okolicy i co słychać w psim świecie. W takich sytuacjach nasza pozycja jest żadna i możliwość sterowania znikoma.
  5. Te spacery nie muszą być w cale długie lecz powinny być przemyślane i aktywne. Chodzi mi oto żeby zmieniać tempo marszu lub biegu. Powinniśmy stosować 3 rodzaje marszu: pogrzebowy, naturalny i wojskowy. Tak samo jest z bieganiem.

Jeżeli spełnicie to co napisałem to gwarantuje, że osiągniecie pełny sukces. W innym przypadku wytresuje wam psa za darmo. Zadzwoń lub napisz po więcej informacji happypawtraining@gmail.com, 0876 883 900.

KĄCIK PORAD DOŚWIADCZONEGO TRESERA

Co zrobić aby nasz pies przeżył spokojnie i bez stresu spotkanie z weterynarzem lub psim fryzjerem?

Co niektórzy ludzie twierdzą, że psy mają stres i strach przypisane w genach – tak jak szczekanie na listonosza. Nic bardziej mylnego. Wszystkie te zachowania biorą się z zapachu tych miejsc i ludzi. Wielokrotnie asystowałem przy badaniu lekarskim i widziałem jakie błędy popełniają właściciele psów a czasami nawet weterynarze. Strach paraliżował je lub też wzmagał agresje. Widziałem jak psy ze strachu oddawały mocz lub nawet kał. Każde takie miejsce jak gabinet weterynarza lub fryzjera ma swój charakterystyczny zapach, m.in środków dezynfekcyjnych, które dla psa są stresogenne. Sytuacja taka jest porównywalna do ludzkich wrażeń wchodzących do dentysty. Panujący tam zapach natychmiast jest rozpoznawany i kojarzony z bólem zęba.
W tym przypadku jedyną i najlepszą radą jest stosowanie motto Happy Paw Training : “Wszystko to co robimy często z naszymi psami, staje się nawykiem, a nawyk po latach jest szczęściem“.
Read more

Zacznijmy od dobrego dotyku w formie masażu ciała naszego psa, a zwłaszcza pachwin, podbrzusza, nóg a nawet okolic pyska. Nie może to być forma głaskania, lecz długotrwałego masażu, nadając przy tym komendę “przegląd” lub “doktor”. Jak też inne słowo pasujące do sytuacji. Należy to robić gdy nasz pies jest zmęczony – najlepiej po spacerze. Powinno się to robić gdy pies siedzi/leży na krześle, fotelu lub stole. Istotne jest aby pies był na podwyższeniu – tak jak to ma miejsce w gabinecie weterynarza/fryzjera. Docelowo należy unikać robić to na ziemi, ale w początkowym etapie można tak zacząć. Zróbmy takie ćwiczenia kilkanaście razy a później poprośmy naszego znajomego (nie związanego emocjonalnie z naszym psem) o kilkukrotne powtórzenie. Dobrze wykonana sesja ćwiczeń po miesiącu gwarantuje, że pies jest przygotowany do bezstresowej wizyty u weterynarza lub fryzjera. Z reguły jest tak, że udajemy się do weterynarza w warunkach nagłych, powinniśmy jednak zachować spokój i opanowanie – pamiętając, że psy są najbardziej empatycznymi zwierzętami na świecie i wyczuwają nasze emocje. Jeżeli nie potrafisz tego opanować to poproś o pomoc specjalistę.

CO NALEŻY WIEDZIEĆ PRZED PODJĘCIEM DECYZJI O POSIADANIU PSA

Jaki on ma być?

Zdaję sobie sprawę, że jest to temat złożony i bardzo trudny aby go opisać w kilku zdaniach.
Przede wszystkim człowiek musi mieć świadomość, że jest to decyzja na kilkanaście lat. Wiąże się ona ze sferą duchową czyli naszymi emocjami, oraz ekonomiczną. Ekonomia w dzisiejszych czasach nie jest bez znaczenia.
Mam tu na myśli koszty związane z wyżywieniem, leczeniem, pielęgnacją i ewentualnie tresurą. Postaram się pokazać na co powinniśmy zwrócić uwagę a zwłaszcza jakimi kryteriami się kierować podejmując decyzję o zakupie lub adopcji psa.

  1. Należy jasno określić nasze oczekiwania wobec naszego przyszłego przyjaciela psa
  2. Mieć wiedzę o potrzebach i wymaganiach danej rasy
  3. Mieć możliwość stworzenia odpowiednich warunków bytowych (dom, ogród)

Opiszę każdy z tych punktów ale najpierw chciałbym wyliczyć błędy, które zwykle popełnia człowiek przed podjęciem decyzji o wyborze psa.

  • sugerowanie sie jedynie wyglądem – bardzo błędna i szkodliwa pobudka choć wiem, że dla wielu ludzi jest to jedyne kryterium
  • uleganie presji domowników a zwłaszcza dzieci, i ich deklaracji że one same będą opiekować się psem.
  • kierowanie się modą i panującymi trendami. Istotne jest aby mieć ograniczone zaufanie do nowych lub promowanych ras.

Widziałem parę reklam w okresie przedświątecznym jak psy pociągowe (haski, malamuty) ciągną sanie z reklamowanymi artykułami (RTV, zabawki, cukierki) a nawet były przebrane za renifery, budząc w ten sposób chęć ich posiadania.
Wracając do pierwszego punktu – nasze oczekiwania wobec przyszłego psa powinny być uzależnione od tego jacy sami jesteśmy. Jeżeli jesteśmy aktywni, o cechach przywódczych to możemy wziąć sobie psa filuternego i aktywnego. Natomiast jeśli jesteśmy osobami mniej aktywnymi, wycofanymi, mniej pewnymi siebie to możemy poszukać ras uległych tzw. przytulanek i kanapowców. Podejmując decyzje o posiadaniu psa powinniśmy zadać sobie następujące pytania:

  • Zakup czy adopcja?
  • Jaka rasa (kundel czy rodowodowy)?
  • Wiek psa (szczeniak czy dorosły-ułożony pies)?
  • Wielkość – duży czy mały?
  • Przeznaczenie – zabawa? Dom? Praca? Ogród?
  • Jeden czy więcej?
  • Ile czasu chcemy poświecić na pielęgnacje?
  • Kto będzie przewodnikiem (opiekunem) psa? Dorosły czy dziecko?

Na te i inne pytania postaram sie odpowiedzieć w innym artykule.
Read more

Dotrzymując obietnicy o rozwinięciu tematu co należy wiedzieć przed podjęciem decyzji o posiadaniu psa odpowiadam na postawione tam pytania.
Odpowiadając na pierwsze pytanie „Zakup czy adopcja?” mam dylemat ponieważ wiem, że dużo psów przebywa w schroniskach. Chciałbym aby wszystkie te psy znalazły swój dom. Jednakże adopcja wiąże się z pewnymi uwarunkowaniami. Z reguły są to psy starsze po przebytych traumach. Uważam, że adopcji powinni dokonywać ludzie, którzy mają doświadczenie i wiedzę jak szybko można przystosować psa do nowych warunków lub są osobami bardzo odpowiedzialnymi.
Zakup psa jest wyzwaniem bo kupujemy przeważnie młode psy. Porównam to do zakupy przez dziecko Kinder Niespodzianki, gdzie potem z mozołem muszą złożyć tą zabawkę. Oczywiście z satysfakcją. Reasumując obie formy polecam, chociaż koszty emocjonalne i finansowe przy zakupie szczeniaków są dużo większe niż przy adopcji. Istnieje też możliwość kupienia dorosłego, ułożonego psa od firmy hodowlanej i treserskiej. Taki pies nie dostarcza nam frustracji bo nie sika po domu i nie gryzie mebli. Jego treser zna jego predyspozycje i charakter nie jest to więc zakup „kot w worku”.

Odpowiedź druga – „Jaka rasa?”. Podstawą jest wiedza o specyfice danej rasy. W dzisiejszych czasach mamy możliwość zakupu różnorodnych ras z całego świata i tych bardzo popularnych i tych mało znanych. Ważną rzeczą jest żeby te psiaki spełniały nasze oczekiwania w obrębie rasy. A przede wszystkich danie nam satysfakcji.
Odpowiedź trzecia – “Szczeniak czy dorosły?”. Szczeniaki i psy młode potrzebują dużo więcej naszego czasu i wiedzy oraz zaangażowania. Błędy popełnione w okresie wychowania mogą się zemścić i zaburzyć dobrą relację.
Odpowiedź czwarta – „Samiec czy samica?”. Płeć jest bardzo istotną rzeczą przy podjęciu decyzji o posiadaniu psa. Przeważnie samce są silniejsze o mocniejszych i wyrazistych rysach i konturach. Niektórzy mówią, że są przez to ładniejsze. Mają też wady jakim jest podsikiwaniem krzewów i kwiatów ogrodowych. Oraz problem z popędem sexualnym – trzeba więc uważać na małe dzieci. Samice są wierniejsze, łatwiej przywiązują się do rodziny, są łatwiejsze do tresowania. Nie niszczą ogrodów tak jak samce. Jedyną ich wadą jest brudzenie pomieszczeń w czasie rui. Częstymi przypadkami są urojone ciąże.
Odpowiedź piąta – “Duży czy mały?”. Ktoś powie, że to banalna rzecz i nie ma znaczenia. Nic bardziej mylnego. Proszę sobie wyobrazić filigranową kobietę lub dziecko prowadzące nieułożonego Nowofunlanda lub Bernardyna. Pomimo, że są to psy o gołebim sercu, wymagają od właściciela dużej siły fizycznej i adekwatnej do nich postury. Analogicznie – Otyły mężczyzna ugania się za filuternym jack russelem lub cziłałą. Przy małych (zwykle bardzo aktywnych) psach wymagana jest szybkość, zręczność i dobra kondycja fizyczna.
Odpowiedź szósta – „przeznaczenie: praca, zabawa, dom, ogród?”. Jest to złożony temat i trzeba zdefiniować do czego chcemy wykorzystać psa. Jeśli ma przybywać cały czas poza domem to musi to być rasa, która wytrzyma w trudnych warunkach zimowych bez większych nakładów związanych z tą sytuacją. Psy które kochają przestrzeń mam na myśli psy myśliwskie nie mogą być zamykane w mieszkaniach. Jeżeli nie będą spełnione te warunki może powstać problem w postaci gryzienia mebli i przedmiotów.

Odpowiedź siódma – „Jeden czy więcej psów?”. Jest naprawdę pięknym widokiem gdy w jednej rodzinie przebywa więcej jak jeden pies – i niczym nie można tego zastąpić. Jednakże sfora bez odpowiedniego nadzoru człowieka rządzi się swoimi prawami. Negatywne skutki to pogłębienie pierwotnych instynktów – człowiek schodzi na dalszy plan bez możliwości większej kontroli.
Odpowiedź ósma – „pielęgnacja”. Pielęgnacja oprócz oczywistych kwestii higienicznych ma duże znaczenie ze względu na budowanie relacji z psem. Czesanie psa jest jednocześnie masażem i sprawia psu przyjemność. Przyjemność ta pochodząca z naszych rąk bardzo psa do nas przywiązuje i buduje jego zaufanie. Można to w przyszłości wykorzystać np. podczas stresujących wizyty u weterynarza. Niektóry rasy bez specjalistycznych usług w tym zakresie nie mogą funkcjonować. Wiąże się to z dużymi kosztami.

Odpowiedź dziewiąta – “przewodnik (opiekun) psa – dorosły czy dziecko?”. Jest to zasadnicze pytanie ponieważ, jak już wcześniej pisałem, psy są najbardziej empatycznymi zwierzaki żyjącymi wśród ludzi. Potrzebują mądrego a zarazem zdecydowanego opiekuna. Dziecko dające psu swoją miłość oraz aktywność i witalność jest jego przyjacielem i współtworzy stado. Jednak stado wymaga lidera. Tę funkcję może pełnić tylko dorosły.

Z uwagi na ramy redakcyjne nie mogę więcej opisać co należy wiedzieć przed podjęciem decyzji o posiadaniu.

...If You Like it, Share it...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn