mondioring

Mondioring

Mondioring jest bardzo młodą (zasady zostały opracowane w 1980 roku, przez europejskie środowiska kynologiczne) dyscypliną sportową przeznaczną dla aktywnych i dobrze wytresowanych psów. Ten psi sport to spektakularna i w pełni wykorzystująca psychofizyczne walory psa dyscyplina, a obecnie popularna na całym świecie widowiskowa konkurencja, która urosła do rangi międzynarodowych zawodów. Mondioring odbywaja się często jako impreza towarzysząca wystawom psów. Przejrzystość oraz prostota zasad tego nowego psiego sportu zachęca do uczestnictwa w tych zawodach, toteż konkurencja ta zdobywa sobie rosnące grono zwolenników.
Mondioring w praktyce składa się z trzech części, które zawsze wykonywane są w tym samym porządku: posłuszeństwa, skoków i ochrony. W Mondioringu pies startuje we wszystkich konkurencjach i ćwiczeniach bez smyczy i obroży, co jest niesamowicie trudnym i wymagającym zadaniem. Pies musi więc posiadać doskonały charakter i być naprawdę idealnie ułożony/wyszkolony. Konkurencje wymagają ekstremalnie skutecznej kontroli przewodnika nad psem.

Zasady zawodów Mondioringu składają się z 3 elementów i zawsze wykoywane są w tym samym porządku:

  1. Posłuszeństwo. Mondioring jest przeznaczony dla psów obronnych. Zasady tej kynologicznej dyscypliny sportowej są niezwykle proste i bazują na trenowaniu posłuszeństwa psa wobec swego pana/przewodnika oraz jego ochrony. Podobnie jak większość sportów dla psów obronnych, także Mondioring posiada szereg ćwiczeń, które mają być wykonywane przez zespół pies-przewodnik w kilku kategoriach posłuszeństwa, obejmujących: agility (skoki) i ochronę/obronę oraz posłuszeństwo. Posłuszeństwo w Mondioring opiera się na ciągłej funkcjonalności i dyspozycyjności psa, z akcentem położonym na skuteczność kontroli nad nim, pomimo panującego wokół rozproszenia.
  2. Skoki w Mondioring mają za zadanie sprawdzić możliwości i chęci psa. Skok wzwyż polega na skakaniu tam i z powrotem wzwyż przez każdą przeszkodę, na wysokość maks. 1,20 m. Skok w dal polega na skakaniu przez przeszkodę o długości maks. 4 m, podczas gdy ściana przeszkody ma maksymalnie 2,30 m.
  3. Ochrona. Konkurencja dotycząca ochrony ma za zadanie zweryfikowanie, czy pies potrafi wykazać umiejętność i możliwość maksymalnej kontroli sytuacji i ochrony swojego przewodnika. Polega na sprawdzeniu z pracy psa z pozorantem. Najpierw następuje atak czołowy przez przeszkodę. Pies zostaje w tym czasie wysłany na pozoranta drogą, w której musi skoczyć przez przeszkodę o wysokości maks. 80 centymetrów. Potem jest sprawdzian ataku z ruchu, przy jednoczesnych dwóch strzałach oddanych z broni palnej. Przy oddawaniu strzałów pies nie może zmienić swojego chwytu na pozorancie, nie może się przestraszyć, a tym bardziej nie może uciec. Potem w ramach pracy z pozorantem następuje atak czołowy pozoranta z przedmiotem w ręce na psa. Przedmiotami mogą być: gałęzie drzew, butelki, woda, kołatki itp. Potem jest atak z ruchu wraz z odwołaniem psa. Pies zostaje odwołany w fazie pogoni za pozorantem, w momencie, gdy jest już możliwie blisko pozoranta. To pozwala sprawdzić jego karność, ponieważ pies musi odpuścić, gdy ma już ofiarę niemal w swoich zębach. Potem następuje tzw. rewirowanie za pozorantem i transport. W tym czasie pozorant chowa się gdzieś na terenie egzaminu. Pies musi go samodzielnie rewirować (tropić po rewirze), znaleźć, oszczekać i pozostać przy pozorancie. Przedostatnim ćwiczeniem w ramach konkurencji z pozorantem, jest obrona przewodnika. Rozgrywa się przy tym swego rodzaju małą grę. Pies zostaje dla zmyłki zainteresowany drugim pozorantem. W tym czasie na przewodnika odbywa się symulowany atak pierwszego pozoranta. Pies powinien obronić przewodnika, jednak dopiero na widoczny atak pozoranta. Ostatnim ćwiczeniem jest pilnowanie przedmiotu. Pies broni przy tym przed pozorantem, jakiś dowolny, wskazany przez przewodnika przedmiot.

Udane i szybkie wykonanie wszystkich konkurencji wymaga intensywnego szkolenia oraz dyscypliny i idealnego posłuszeństwa psa. Liczy się tu więc nie tylko siła, wola walki i odwaga, zwinność, skoczność i spryt, ale przede wszystkim karność i dyscyplina psa. Nie jest to sport dla każdego psa i jego przewodnika. Wymaga idealnego zgrania obojga oraz bezwzględnego posłuszeństwa i oddania psiego partnera.

Wśród podobnych do Mondioring konkurencji sportowych znajdują się m.in.: agility (tor przeszkód dla psów), obedience (konkursowe pokazy sportowe posłuszeństwa psów), oraz dummy (praca pokazowo-konkursowa ze sztucznym aportem).

...If You Like it, Share it...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn